Perşembe, Ocak 15, 2009

ALO?! EFENDİM?

Daha Bursa'ya yeni taşınmışız. Ev desen harabe. Harabe değil de daha ziyade inşaat. Ne açlık ki koşa koşa telefon bağlattık, ilk telefonumuz. Bomboş salonun ortasında duruyor. Çok dikkat çekici. De bir sorun var. Hiç telefon numarası yok. Kimi arayacaksın? Evin bir anlık boş kalmasına mukabil, elimdeki eşantiyon anahtarlıkta yazan numarayı arıyorum. "Saray Örme Dokuma, buyrun nasıl yardımcı olabilirim?". Trok!. Korktum. Ama heyecan güzel, bi daha ara. "Saray örme dokuma, buyrun nasıl yardımcı olabilirim?", "Alo?" diyip yine kapat. Manyakça. Dokuyolardır hala.

Hiç yorum yok: