Pazar, Nisan 19, 2009

ŞERREFSİZ SERÇELER

Vafıl(waffle) denen ve öldürsen birini tam olarak bitiremeyeceğim tatlıyı yemek için oturduk bi yerde. Mahal mühim değil, hava mis. Oturduğumuz yerin dükkanın önündeki kaldırımda yerleşmiş masalar olduğunu bilsek yeter. İşte etrafta kızlar filan var. Çantaları var, babetleri var. Babeti olan kızlardan bahsettik. "Çok rahatsız bir ayakkabı anuna koyyim nasıl giyiyolar?" dedi Dilge benim oturmuş beklediğim masaya ikiye bölünmüş vafılı getirirken. "Masaya kuş mu sıçtı?" dedi sandalyeye otururken. İki lavuk serçe, hemen dibinde oturduğumuz apartımanın ikinci kat penceresinde oynaşıyorlardı. Ve minicik serçeler, yukarı doğru baktığımızda gördüğümüz minicik götleriyle, üzerimize ve vafıllarımıza sıçmaktaydılar. Minicik götlerden çıkan minik yeşil serçe bokları tarafından 3 dakika içinde masadan sürüldük. Hayatımın en büyük yenilgisini serçelerin minik kıçları sayesinde tattım. Helal olsun lan!

1 yorum:

sacma dedi ki...

vafılmış wafflemiş ben anlamam. o serçenin bokunu yiyecez, o kadar.